tekst i zdjęcia pochodzą z magazynu Wioślarz (1/2004, luty 2004). Autor: dh Ryszard Lucjan Kobenza

Adam Marian Śniatała
Urodził się w Poznaniu 12 grudnia 1914 r. Jego ojciec byt wytwórcą instrumentów smyczkowych; matka Pelagia z domu Eckert. Zainteresowania Adama skupiały się wokół handlowości.Po maturze ukończył roczny kurs w tej branży oraz poznańskie dwuletnie Studium Ekonomiczne, po którym od lata 1932 r. do jesieni 1933 r. odbywał praktykę registratora w Chrześcijańskim Zjednoczeniu Zawodowym i w kancelarii adwokackiej dr Kręglewskiego i dr Piechockiego, w której pracował do lipca 1937 r. Stamtąd odszedł do



(...........)dh Śniatała(.....)
Adam Śniatała zawarł w 1946 r. związek małżeński z Ireną Klapa, Mają dwie córki: Bożenę (ur. w 1947 r.) i Ewę (1956 r.). Rodzinne i zawodowe życie A. Śniatały było powiązane z Poznaniem.
Życie sportowe A. Śniatały koncentrujące się wokół wioślarstwa, było równie intensywne, jak działalność zawodowa. Kontakt ze sportem zainspirował jego brat Maksymilian, przyprowadzając 17-latka na przystań Poznańskiego Towarzystwa Wioślarzy „Tryton". Tutaj włączono Adama do organizowanej wówczas tzw. „Sekcji Młodzieży". Jego legitymacja członkowska ma nr 1.
„Domu Radiowego", w którym przez pół roku pracował jako młodszy księgowy, po czym został handlowcem tej branży w firmie „Radioekspert", a następnie w „Radio Z. Kolasa". Młody radiowiec powrócił jednak do współpracy z palestrą adwokacką zostając sekretarzem mec. Mieczkowskiego, co trwało do grudnia 1939 r.
W latach II wojny światowej A. Śniatata pozostawał nadal w Poznaniu. Pracę zarobkową uzyskał dopiero we wrześniu 1940 r. w przedsiębiorstwie budowlanym Holtzmana, początkowo jako robotnik (pracował m.in. przy remoncie Opery Poznańskiej), a z czasem w biurze zarówno w Poznaniu, jak i w Koninie. Od lutego 1945 r. został kierownikiem działu płac w miejscowym Przedsiębiorstwie Robót Inżynieryjnych. Od lutego 1946 r. znalazł się ponownie w firmie „Dom Radiowy", pełniąc rolę kierownika handlowego. W listopadzie 1948 r. przeniósł się do Okręgowego Przedsiębiorstwo Handlu Opałem, w którym kierował sprawami handlowymi i został zastępcą dyrektora. Na wiosnę 1953 r. przyjął stanowisko starszego ekonomisty w Poznańskim Przedsiębiorstwie Budowlanym nr 1. Od czerwca 1959 r. do sierpnia 1963 r. został starszym ekonomistą w Chemicznej Spółdzielni Pracy „Olmin". Ostatnim polem aktywności zawodowej było Przedsiębiorstwo Transportowo-Handlowe „Polmo-Behamot" (późniejszy Polmozbyt), w którym od jesieni 1963 r. do końca czerwca 1990 r. był kierownikiem działu handlowego, skąd przeszedł na emeryturę.
Od tego czasu pozostał członkiem tegoż Towarzystwa do końca życia. W latach młodzieńczych uprawiał wioślarstwo spacerowe i turystyczne. Poznawnie tajników życia klubowego zaprocentowało w sposób dynamiczny po zakończeniu II wojny światowej.
O marca 1945 r. A. Śniatała został wybrany członkiem Zarządu PTW „Tryton", w którym pełnił funkcję skarbnika. W 1948 r. powierzono mu funkcję prezesa, którą sprawował do końca 1950 r. tj. do czasu reorganizacji polskiej struktury sportu, gdy oparto ją na bazie związków zawodowych. W ciągu tych lat A. Śniatała przyczynił się w bardzo znaczącym stopniu do odbudowy spalonej przystani, życia klubowego i działanoości sportowej. W latach 1951-1952 został wiceprezesem sekcji wioślarskiej Związkowego Klubu Sportowego „Budowlani". W grudniu 1956 r. wszedł w skład Komitetu Reaktywowania Towarzystwa w oparciu o przedwojenny statut. Doświadczenia organizacyjne druha Adama sprawiły, że został zaproszony do współpracy w Komitecie Organizacyjnym Mistrzostw Europy, przeprowadzonych w Poznaniu w 1958 r. W dalszych latach A. Śniatała współpracował ze wszystkimi Zarządami Towarzystwa, co było szczególnie widoczne w okresach jubileuszy 50-, 60- i 75-lecia. Podczas tego ostatniego był jednym z przybijających gwóźdź do nowoufundowanego sztandaru klubowego.
Pod koniec lat 80-tych powiedział o sobie: „Po latach można spokojnie patrzeć na ten dobrze przepracowany okres; fladze Trytona pozostanę wierny".
Równocześnie z udzielaniem się w „Trytonie" A. Śniatafa pracował społecznie w Poznańskim Okręgowym Związku Towarzystw Wioślarskich, pełniąc w nim funkcję sekretarza, skarbnika (1948-1952 r.), ale głównie przewodniczył Kolegium Sędziowskiemu. W latach 1952-1954 przewodniczył Społecznej Sekcji Wioślarskiej przy WKKF w Poznaniu. Począwszy od 1955 r. do połowy lat 90-tych był wybierany prezesem OZTW ds. sędziowskich. W ramach zadań tej funkcji prowadził systematycznie przez wiele lat szkolenia i narady poznańskich sędziów, wioślarskich. Jako jeden z najwcześniej mianowanych sędziów klasy związkowej (18.11.1952 r.) został zaproszony do współpracy w Kolegium Sędziów PZTW i kilkakrotnie wybierany wiceprezesem tego organu. Z powodzeniem przeprowadzał krajowe narady sędziów związkowych. W 1958 r. byt współorganizatorem egzaminu sędzowskiego na licencję FISA. W dalszych latach opiekował się sędziami z Kalisza. czytaj dalej -->
legitymacja A. Śniatały


Strona jest częścią serwisu PTW Tryton www.tryton.najlepsi.net







Linki systemu zwiekszajacego pozycje stron we wszystkich liczących się wyszukiwarkach Linkor: