 |
|
|
||||
|
I choć pracował w kilku klubach, sercem byt związany z macierzystym „Trytonem".
Ostatnim wkładem organizacyjno-szkoleniowym Romana Undrycha na rzecz propagowania wioślarstwa w Polsce były działania w celu zawiązania Uczniowskiego Klubu Sportowego w Żydowie koło Miastka. Dzieła tego nie doprowadził do końca, pozostawiając tam łodzie na których nauczał wiosłowania i grono młodocianych adeptów tej dyscypliny sportu. Po powrocie do Poznania szkolił przyszłych wioślarzy w jednej ze szkół podstawowych w dzielnicy Rataje.
Osobowość R. Undrycha i świetny kontakt z młodzieżą sprawiły, że chętnie otaczała go w każdym ze wspomnianych klubów. Był bardzo przez nią lubiany i doceniany jako szlachetny wychowawca. Dało się to szczególnie zauważyć w listopadzie 1991 r., gdy po pożarze budynku „Trytona" wszyscy zawodnicy tego trenera pracowali niestrudzenie nad usuwaniem skutków tego pechowego wydarzenia, zaś on sam zaangażował się w to dzieło bez reszty. Godnym uwagi jest fakt, że jego wychowanek Marcin Witkowski ukończył studia w poznańskiej AWF, został od 1998 r. instruktorem wioślarstwa w swym macierzystym klubie, zdobył kwalifikacjie trenerskie i został głównym trenerem klubu.
W oczach młodzieży którą trenował R. Undrych był nie tylko sumiennym i odpowiedzialnym wychowawcą, ale i jej starszym przyjacielem. Swym podopiecznym wdrażał zasady etycznego uczciwego postępowania wobec rywali i kolegów, dzięki czemu był uważany za znakomitego wychowawcę, uczącego zasad "fair play" w wioślarstwie. Młodzież odpłacała mu szacunkiem, zaufaniem i sercem zarówno podczas przy treningowej, jak i w okresie obłożnej choroby, ustawicznie go odwiedzając. On zaś w swej fizycznej słabości, zmagając się nadzwyczaj dzielnie z chorobą nowotworową, starał się panować nad nią i nad sobą. Także wtedy gdy zrozumiał, że nie wyjdzie z tej walki zwycięsko. Obok działalności trenerskiej dh. Roman udzielał się w pracach organizacyjnych poznańskiego Okręgowego Związku Towarzystw Wioślarskich i w Komisji Historycznej PZTW. W ciągu kadencji 1985-1988 piastował funkcję prezesa poznańskiego OZTW i współpracował szczególnie blisko z Wojewódzką Konfederacją Sportu w Poznaniu oraz z Wielkopolskim Stowarzyszeniem Sportowym. W latach 1986-2001 był bardzo aktywnym członkiem Komisji Historycznej PZTW, wnosząc doń wiele twórczych koncepcji i zabezpieczając bazę lokalową na przystani PTW „Tryton" dla jej posiedzeń.
|
Nadto walnie przyczynił się do powodzenia I Wystawy Publikacji i Kronik Klubów Wioślarskich zorganizowanej w reprezentacyjnych pomieszczeniach toru regatowego „Malta" w lipcu 1992 r.
Ten sumienny trener-pedagog udzielał się również w pracy Kolegium Sędziów. Uprawnienia sędziowskie otrzymał 20 października 1963 r. W dniu 5 września 1982 r. uzyskał nominację na na sędziego związkowego. Jako mieszkaniec Poznania, był delegowany niemal na wszystkie imprezy rozgrywane na torze regatowym „Malta". Ostatnie zawody, które przyszło mu sędziować to Puchar Polski na ergometrach w 2000 r. w Kaliszu. W toku swej aktywności sędziowskiej uczestniczył poczynając od wiosny 1976 r. niemal we wszystkich ogólnopolskich naradach sędziowskich. Po raz ostatni brał udział w naradzie szkoleniowej w marcu 1998 r.
R. Undrych zawarł związek małżeński z wioślarką PTW „Tryton" Bogumiłą Streich (1967 r.). Jego małżonka jest absolwentką Wydziału Nauk Społecznych i Politycznych Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Mają syna Macieja ur. w 1967 r., który studiował na Politechnice Poznańskiej. Drugi syn Marek (1969 r.), ukończył WF w Poznaniu. Obaj synowie byli członkami PTW „Tryton", startując w jego barwach w regatach juniorskich.
Z tytułu swej pracy trenerskiej, a także z racji swego społecznego działania, R. Undrych spotykał się z wieloma formami gratulacji i uznania władz sportowych i miejskich Poznania oraz PZTW. Takie podziękowania otrzymał m.in. z: Wojewódzkiej Konfederacji Sportu (1988 r.), Wydziału Kultury Fizycznej i Turystyki (1995 r.), Wielkopolskiego Stowarzyszenia Sportowego (1995 r.). Jego macierzyste PTW „Tryton" umieściło go w 1987 i 2001 r. na honorowej liście członków szczególnie zasłużonych w dziejach klubu. Kapituła wyróżnień Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich nadała mu medal 100 lat Wioślarstwa Polskiego (1978 r.), wyróżnienie Zasłużony dla Wioślarstwa (1982 r), medal 75-lecia PZTW (1994 r.), a także medal 80-lecia PZTW (1999 r.).
Roman Undrych zmarł 13 lipca 2001 r. Z udziałem pocztu sztandarowego PTW "Tryton" i licznego grona wychowanków został pochowany na Cmentarzu Komunalnym Miłostowo w Poznaniu. W imieniu społeczności wioślarskiej pożegnałem Go wspólnie z jego wychowanką Katarzyną Kamińską. Pamięć o działalności Romana Undrycha w poznańskim wioślarstwie pozostanie w tym mieście na długo.
|
|||
|
|